MARYLA RODOWICZ - JEST CUDNIE [2008]
''A na razie kołyszą nas noce, a na razie kołysza nas dni. Choć już życia psia mać popołudnie, Jest cudnie, jest cudnie"
Magda Umer
Nie mnie 'małej' oceniać taką legendę jak Maryla, ale chyba zdanie własne wyrazić mi można... Otóż napędzana rozlicznymi bajecznymi recenzjami na temat krążka "Jest cudnie", w którym palce maczał Smolik, Nosowska, Umer, Krajewski, Staszczyk postanowiłam przesłuchać. Szczerze mówiąc, wiązałam większe nadzieje z tą płytą. Spodziewałam się przełomu - tak jak zapowiadano. Spodziewałam się naprawdę świeżości, może większej ambicji jeśli chodzi o warstwę stricte muzyczną. Jeśli zaś chodzi o teksty nie zawiodłam się. Faktycznie pokazują nam świadomą siebie artystkę, w pełni dojrzałą, znającą 'mądrość życiową' piosenki.
Absolutnie nie rozczarował mnie tytułowy utwór "Jest cudnie". Skomponowany i nagrany w tym klimacie, którego spodziewałam się po całej płycie. Piękny test, z przepięknym fragmentem, który pozwoliłam sobie zacytować na górze. Motto swoiste, ale może jeszcze nie dla mnie będącej w wielu studenckim ;)
Słuchając "Jest cudnie" odnosiłam wrażenie -nie umniejszając naprawdę potędze Rodowicz - że słucham czegoś łudząco podobnego do muzyki Norah Jones. Klimaty country pomieszane z ambitnym popem, i za pośrednictwem Smolika trącające nutką tej 'awangardy'. Momentami wplatający się sentymentalny duch Krajewskiego. Płyta warta przesłuchania, acz na mój indywidualny gust - rozczarowanie. Reklama wg mnie przesadziła.
5/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz